انجمن فناوری نانو

دانشگاه گنبد کاووس

فناوری نانو

[ چهارشنبه بیستم آذر 1392 ] [ 14:55 ] [ خلیلی ]

[ ]

جادوی جوراب نانویی
جادوی جوراب‌های نانویی

اکثرمردم ازعرق پا رنج می برندونمی توانند آن راتحمل کنند به طور طبیعی هرپا دارای 250 هزارغد دعرقی است که قادرند حدود 500میلی لیتر عرق درروز تولید کنند.جوراب های نانویی که به وسیله ی نانوذرات بهبود یافته اند از رشد باکتری ها وقارچ ها جلوگیری کرده وبدین وسیله از چرب شدن وبدبو شدن پا جلوگیری می کنند واز بسیاری از مشکلاتی که در زمینه ی بوی بد پا وجود دارد جلوگیری می کنند.در واقع این جوراب ها حکم جادوگر رابرای پادارند!

جوراب های نانویی  دارای خصوصیات زیر است

- جلوگیری از ایجاد بوی نا مطبوع

- از بین برنده باکتریها ، قارچها و عوامل بیماری زای پا

- عدم استفاده از هر گونه مواد شیمیایی و حساسیت زا

- تضمین کننده سلامت و بهداشت عمومی پا

جادوی جوراب‌های نانویی

- استفاده از تکنولوژی پیشرفته در ایجاد خاصیت آنتی میکروبیال

- عدم نیاز به شستشو با مواد شوینده قوی

- حفظ خاصیت ضد باکتری تا آخرین لحظه استفاده

- بافته شده از نخ کتان با کیفیت بالا

- حافظ طراوت بهداشتی و برقراری تعادل حرارتی بین پا و محیط پیرامون در جریان فعالیتهای ورزشی

- نگهدار‌ی پا به صورت نسبتاً خشك و با طراوت بدون ایجاد حساسیت

- جلوگیری از ایجاد الكتریسیته ساكن

- بهبود قارچ بین انگشتی پا

کاربرد این جوراب ها در محیط های ورزشی،بیمارستانی،مسافرتی،نظامی،تحصیلی ،كاری و شغلی،همگانی می باشد.


ادامه مطلب

[ سه شنبه بیست و ششم آذر 1392 ] [ 11:48 ] [ خلیلی ]

[ ]

مضررات جوراب نانویی
ریکارد آرویدسون می گوید: اگر هر کس سالانه یک جفت جوراب نانونقره دار بخرد، غلظت نقره در لجن نیروگاه های تصفیه آب و فاضلاب دو برابر می شود.

مهمترین آسیب‌های لباس‌های نانویی

وی افزود: اگر این لجن به عنوان کود استفاده شود، این نقره موجب آسیب دیدگی طولانی مدت زمین های کشاروزی خواهد شد.

زمانی که لباس ها شسته می شوند نانوذرات آزاد شده و از طریق فاضلاب وارد نیروگاه های تصفیه آب می شوند. این ذرات، یونهای نقره را آزاد می کنند که در این نیروگاه ها و یا در طبیعت تجزیه نمی شوند و البته همین یونهای نقره برای بسیاری از ریزموجودات سمی هستند.

وی در پایان نامه دکتری خود شیوه نوینی برای ارزیابی خطر نانومواد ارائه کرده و همچنین این شیوه را بر روی نانوذرات خاصی مانند نانوذرات نقره آزموده است.

نانوذرات نقره، تاثیرات ضد باکتریایی دارند و در محصولات مصرفی گستره ای مانند استفاده در لباس کار برای از بین بردن بوی عرق مصرف می شوند.

زمانی که لباس ها شسته می شوند نانوذرات آزاد شده و از طریق فاضلاب وارد نیروگاه های تصفیه آب می شوند. این ذرات، یونهای نقره را آزاد می کنند که در این نیروگاه ها و یا در طبیعت تجزیه نمی شوند و البته همین یونهای نقره برای بسیاری از ریزموجودات سمی هستند

آرویدسون تاکید کرد: پوشاک در حال حاضر یک منبع بزرگ انتشار نانونقره محسوب می شود و اگر استفاده فزاینده از نانونقره در پوشاک همچنان ادامه یابد عواقب آن برای محیط زیست می تواند بسیار وخیم و شدید باشد.

به گفته وی به عنوان مثال، اگر از لجن نیروگاه های تصفیه آب و فاضلاب به عنوان کود استفاده شود، این نقره می تواند خاک را آلوده کند و درنتیجه آسیب های بلندمدتی را به اکوسیستم خاک وارد می آورد.

[ سه شنبه بیست و ششم آذر 1392 ] [ 11:34 ] [ خلیلی ]

[ ]

عجایب نانو

برنده دوم رقابت "بافت میکرو و نانو گراف" از موسسه پل شرر در سوئیس

[ سه شنبه بیست و ششم آذر 1392 ] [ 11:23 ] [ خلیلی ]

[ ]

نانو چیست؟

فناوری نانو


تعاريف مختلفي براي فناوري نانو ارائه مي شود که مهمترين آن ها به شرح زير است : 

- فناوري نانو عبارت است از هنر دستکاري مواد در مقياس اتمي يا ملکولي و به خصوص ساخت قطعات و لوازم ميکروسکوپي (مانند روباتهاي ميکروسکوپي)

- فناوري نانو ، توانمندي توليد مواد ، ابزار و سيستم هاي جديد با درست گرفتن کنترل در سطوح ملکولي و اتمي و استفاده از خواص آنهاست که در آن سطوح ظاهر مي شود . فناوري نانو يک رشته جديد نيست ، بلکه رويکردي جديد در تمام رشته هاست . 

- فناوري نانو فناوري است که بر پايه دستکاري تک تک اتم ها و مولکول ها استوار است بدين منظور که بتوان ساختاري پيچيده را با خصوصيات اتمي توليد کرد . 

- فناوري نانو ، توانمندي بهره برداري از خصوصيات و پديده هاي جديد حاصله در مقياس نانو مي باشد . به طوري که خصوصيات مواد پس از تبديل به مقياس نانو کاملا تغيير مي کند . 



ادامه مطلب

[ شنبه بیست و سوم آذر 1392 ] [ 15:43 ] [ خلیلی ]

[ ]

تکنولوژی نانو

تعریف نانوتکنولوژی و آشنایی با آن

 

نانوتکنولوژی، توانمندی تولید مواد، ابزارها و سیستمهای جدید با در­دست گرفتن کنترل در سطوح ملکولی و اتمی و استفاده از خواص است که در آن سطوح ظاهر می­شود. از همین تعریف ساده برمی­ آید که نانوتکنولوژی یک رشته جدید نیست، بلکه رویکردی جدید در تمام رشته­ هاست. برای نانوتکنولوژِی کاربردهایی را در حوزه ­های مختلف از غذا، دارو، تشخیص پزشکی و بیوتکنولوژی تا الکترونیک، کامپیوتر، ارتباطات، حمل­ و­نقل، انرژی، محیط زیست، مواد، هوافضا و امنیت ملی برشمرده­ اند.کاربردهای وسیع این عرصه به همراه پیامدهای اجتماعی، سیاسی و حقوقی آن، این فناوری را به­ عنوان یک زمینه­ ی فرا­رشته ­ای و فرابخش مطرح نموده است.

 

هر چند آزمایش­ها و تحقیقات پیرامون نانوتکتولوژی از ابتدای دهه 80 قرن بیستم بطور جدی پیگیری شد، اما اثرات تحول آفرین، معجزه آسا و باورنکردنی نانوتکنولوژی در روند تحقیق و توسعه باعث گردید که نظر تمامی کشورهای بزرگ به این موضوع جلب گردد و فناوری نانو را به عنوان یکی از مهمترین اولویت های تحقیقاتی خویش طی دهه­ ی اول قرن بیست و یکم محسوب نمایند .

 

استفاده از این فن­اوری در کلیه­ ی علوم پزشکی، پتروشیمی، علوم مواد، صنایع دفاعی، الکترونیک، کامپیوترهای کوانتومی و غیره باعث شده که تحقیقات در زمینه­ ی نانو به­ عنوان یک چالش اصلی علمی و صنعتی پیش روی جهانیان باشد. لذا محققین، اساتید و صنعتگران ایرانی نیز باید در یک بسیج همگانی، جایگاه، موقعیت و وضعیت خویش را در خصوص این موضوع مشخص نمایند و با یک برنامه­ ریزی علمی دقیق و کارشناسانه به حضوری فعال و حتی رقابتی سالم در این جایگاه،  ابراز وجود نمایند و برای چنین کاری طراحی یک برنامه منسجم، فراگیر و همه­ جانبه اجتناب­ ناپذیر است.

 

نانوتکنولوژی و کاربردهای آن

 

علوم و فناوری نانو، عنصری اساسی در درک بهتر طبیعت در دهه‌های آتی خواهد بود. از جمله موارد مهم در آینده، همکاری های تحقیقاتیِ میان‌رشته‌ا‌ی، آموزش خاص و انتقال ایده‌ها و افراد به صنعت خواهد بود. بخشی از تأثیرات و کاربردهای نانوتکنولوژی به­ شرح زیر می­‌باشد:

 

1- تولید، مواد و محصولات صنعتی :

 

نانوتکنولوژی تغییر بنیانی مسیری است که در آینده، موجب ساخت مواد و ابزارها خواهد شد. امکان سنتز بلوک‌های ساختمانی نانو با اندازه و ترکیب به دقّت کنترل‌شده و سپس چیدن آنها در ساختارهای بزرگتر، که دارای خواص و کارکرد منحصربه‌فرد باشند، انقلابی در مواد و فرآیندهای تولید آنها، ایجاد می‌کند. محققین قادر به ایجاد ساختارهایی از مواد خواهند شد که در طبیعت نبوده و شیمی مرسوم نیز قادر به ایجادشان نبوده‌است. برخی از مزایای نانوساختارها عبارتست از : مواد سبک‌تر، قوی‌تر و قابل برنامه‌ریزی ؛ کاهش هزینه­ ی عمر کاری از طریق کاهش دفعات نقص فنّی؛ ابزارهایی نوین بر پایه­ ی اصول و معماری جدید؛ بکارگیری کارخانجات مولکولی یا خوشه‌ا‌ی که مزیت مونتاژ مواد در سطح نانو را دارند.

 

2- پزشکی و بدن انسان:

 

رفتار مولکولی در مقیاس نانومتر، سیستمهای زنده را اداره می‌کند.  یعنی مقیاسی که شیمی، فیزیک، زیست‌شناسی و شبیه‌سازی کامپیوتری، همگی به آن سمت درحال گرایش هستند.

 

  • فراتر از سهل‌شدن استفاده بهینه از دارو، نانوتکنولوژی می‌تواند فرمولاسیون و مسیرهایی برای رهایش دارو  (Drug Delivery)   تهیه کند، که به‌نحو حیرت‌انگیزی توان درمانی داروها را افزایش می‌دهد.

 

  • مواد زیست‌سازگار با کارایِی بالا، از توانایی بشر در کنترل نانوساختارها حاصل خواهدشد. نانومواد سنتزی معدنی و آلی را مثل اجزای فعّال، می‌توان برای اعمال نقش تشخیصی (مثل ذرات کوانتومی که برای مرئی‌سازی بکار می‌رود) درون سلولها وارد نمود.

 

  • افزایش توان محاسباتی بوسیله­ ی نانوتکنولوژی، ترسیم وضعیت شبکه‌های ماکرومولکولی را در محیط‌های واقعی ممکن می‌سازد. اینگونه شبیه‌سازی‌ها برای بهبود قطعات کاشته‌شده زیست‌سازگار در بدن و جهت فرآیند کشف دارو، الزامی خواهدبود.

 

3- دوام‌پذیری منابع: کشاورزی، آب، انرژی، مواد و محیط زیست پاک:

 

نانوتکنولوژی چنانچه ذکر شد، منجر به تغییراتی شگرف در استفاده از منابع طبیعی، انرژی و آب خواهد شد و  آلودگی را کاهش خواهدداد. همچنین فناوری‌های جدید، امکان بازیافت و استفاده­ ی مجدد از مواد، انرژی و آب را فراهم خواهند کرد. در زمینه محیط زیست ، علوم و مهندسی نانو، می‌تواند تأثیر قابل ملاحظه‌ای ، در درک مولکولی فرآیندهای مقیاس نانو که در طبیعت رخ می‌دهد ؛ در ایجاد و درمان مسائل زیست‌محیطی از طریق کنترل انتشار آلاینده‌ها ؛ در توسعه­ ی فناوری‌های "سبز" جدید که محصولات جانبی ناخواسته کمتری دارند و یا در جریانات و مناطق حاوی فاضلاب، داشته‌باشد.  لازم به ذکر است، نانوتکنولوژی توان حذف آلودگی‌های کوچک از منابع آبی (کمتر از 200 نانومتر) و هوا (زیر 20 نانومتر) و اندازه‌گیری و تخفیف مداوم آلودگی در مناطق بزرگتر را دارد.

 

در زمینه­ ی انرژی ، نانوتکنولوژی می‌تواند به‌طور قابل ملاحظه‌ا‌ی کارآیی، ذخیره‌سازی و تولید انرژی را تحت تأثیر قرار داده مصرف انرژی را پایین بیاورد. به­ عنوان مثال، شرکتهای مواد شیمیایی، مواد پلیمری تقویت‌شده با نانوذرات را ساخته‌اند که می‌تواند جایگزین اجزای فلزی بدنه اتومبیل ها شود. استفاده گسترده از این نانوکامپوزیت‌ها می‌تواند سالیانه 5/1 میلیارد لیتر صرفه‌جویی مصرف بنزین به ‌همراه داشته‌باشد .

 

انتظار می‌رود تغییرات عمده‌ا‌ی در فنّاوری روشنایی در 10 سال آینده رخ دهد. می‌توان نیمه‌های مورد استفاده در دیودهای نورانی ( LED ) ها را به مقدار زیاد در ابعاد نانو تولید کرد. در ا مریکا ، تقریبا" 20% کل برق تولیدی، صرف روشنایی (چه لامپهای التهابی معمولی و چه فلوئورسنت می‌شود.) مطابق پیش‌بینی‌ها در 10 تا 15 سال آینده ، پیشرفتهایی از این دست می‌تواند مصرف جهانی را بیش از 10% کاهش دهد که 100 میلیارد دلار در سال صرفه‌جویی و 200 میلیون تن کاهش انتشار کربن را به‌همراه خواهدداشت .

 

4- هوا ­ و ­ فضا :

 

محدودیت‌های شدید سوخت برای حمل بار به مدار زمین و ماورای آن، و علاقه به فرستادن فضاپیما برای مأموریتهای طولانی به مناطق دور از خورشید ، کاهش مداوم اندازه، وزن و توان مصرفی را اجتناب‌ناپذیر می‌سازد. مواد و ابزارآلات نانوساختاری، امید حل این مشکل را بوجود آورده‌است.

 

"نانوساختن" ( Nano-fabrication ) همچنین در طرّاحی و ساخت مواد سبک‌وزن، پرقدرت و مقاوم در برابر حرارت، موردنیاز برای هواپیماها، راکت‌ها، ایستگاه های فضایی و سکوهای اکتشافی سیاره‌ا‌ی یا خورشیدی، تعیین‌کننده است. همچنین استفاده روزافزون از سیستمهای کوچک‌شده تمام­ خودکار، منجر به پیشرفت های شگرفی در فناوری ساخت و تولید خواهدشد. این مسأله با توجه به اینکه محیط فضا، نیروی جاذبه کم و خلأ بالا دارد، موجب توسعه نانوساختارها و سیستم های نانو – که ساخت آنها در زمین ممکن نیست- در فضا خواهدشد.

 

 

5- امنیت ملّی:

 

برخی کاربردهای دفاعی نانوتکنولوژی عبارتند از: تسلط اطّلاعاتی از طریق نانوالکترونیک پیشرفته بعنوان یک قابلیت مهم نظامی، امکان آموزش مؤثّرتر نیرو، به کمک سیستم های واقعیت مجازی پیچیده‌تر حاصله از الکترونیک نانوساختاری، استفاده­ ی بیشتر از اتوماسیون و رباتیک پیشرفته برای جبران کاهش نیروی انسانی نظامی، کاهش خطر برای سربازان و بهبود کارآیی خودروهای نظامی، دستیابی به کارآیی بالاتر (وزن کمتر و قدرت بیشتر) موردنیاز در صحنه‌های نظامی و در عین‌حال تعداد دفعات نقص فنّی کمتر و هز ینه­ ی کمتر در عمر کاری تجهیزات نظامی، پیشرفت در امر شناسایی و در­نتیجه مراقبت عوامل شیمیایی، زیستی و هسته‌ا‌ی ، بهبود طراحی در سیستم های مورد استفاده در کنترل و مدیریت عدم تکثیر سلاحهای هسته‌ای ، تلفیق ابزارهای نانو و میکرومکانیکی جهت کنترل سیستمهای دفاع هسته‌ا‌ی . در بسیاری موارد، فرصت های اقتصادی و نظامی مکمل هم هستند. کاربردهای درازمدت نانوتکنولوژی در زمینه‌های دیگر، پشتیبان کننده ­ی امنیت ملّی است و بالعکس.

 

 

[ شنبه بیست و سوم آذر 1392 ] [ 15:43 ] [ خلیلی ]

[ ]

هدف نانو

اهداف فناوري نانو چيست؟

از اهداف مهم فناوري نانو ــ و شايد مهم‌ترين آنها ــ به وجود آوردن ساختارهايي از مواد است كه در آنها آرايش مولكول‌ها از پيش طراحي شده باشد. روش‌هاي مرسوم توليد، مثل روش ذوب فلزات و سرد كردن آنها در قالب، چنين امكاني را فراهم نمي‌كنند. پس چگونه مي‌توان چنين ساختارهايي را به وجود آورد؟ اين وبلاگ مي‌خواهد به همين سؤال پاسخ بگويد. 

فرض كنيد تعدادي آجر خانه‌سازي داريد و مي‌خواهيد با آن چيزي ــ بهتر است بگوييم «ساختاري» ــ مانند شكل 1 بسازيد. 



شكل 1


چگونه اين كار را انجام مي‌دهيد؟ احتمالاً روش شما هم با ما يكي است: چهار آجر دو در دو را كنار هم مي‌گذاريد و بعد چهار آجر دو در دوي ديگر را به صورت عمودي به آنها متصل مي‌كنيدتا ساختار مورد نظر شكل بگيرد. 
بسيار خوب، حالا فرض كنيد كه وقتي آجرهاي خانه‌سازي را از فروشگاه مي‌خريد، آنها به شكل يك مكعب بزرگِ پيش‌ساخته مثل شكل دو باشند. 



شكل 2


حالا اگر بخواهيم به شكل يك برسيم چه كنيم؟ اجازه دهيد جواب را ما به روش خودمان بدهيم: آجرهاي اضافيِ مكعب بزرگ را حذف كنيد تا شكل يك كم‌كم خودش را نشان بدهد. (مثل شكل 3) 



شكل 3


در روش اول با استفاده از قطعات كوچك يك قطعة بزرگتر ساختيم. به اين روش، «ساختن از پايين به بالا» مي‌گوييم. در روش دوم قطعات زائدِ يك قطعة بزرگ را حذف كرديم تا به ساختار مورد نظر برسيم. به اين روش، «ساختن از بالا به پايين» مي‌گوييم. 
حالا فرض كنيد يك ساختار جديد براي ساختن پيشنهاد شود، مثل شكل 4. 



شكل 4


سؤال: از كدام روش براي ساختن اين ساختار استفاده كنيم؟ نظر شما چيست؟ 
اوضاع كمي پيچيده شد، اما غم به خود راه ندهيد! اين وبلاگ براي ساده كردن همين پيچدگي نوشته شده است. يكي از عوامل تعيين‌كننده جواب، اين است كه ماده‌ي اوليه‌ي ما به چه شكل است؟ اگر ماده دمِ دست ما تعدادي قطعه‌ي كوچك و ريز باشد، از روش پايين به بالا استفاده مي‌كنيم؛ اگر ماده اوليه يك قطعه‌ي بزرگ باشد، از روش بالا به پايين استفاده مي‌كنيم. در عين حال، ممكن است هر دو روش هم به كار رود. مثلاً اگر ماده‌ي اوليه براي ساختن شكل دو به صورت مكعب بزرگي با آجرهاي دو در دو، نمي‌توان با حذف بعضي آجرها مستقيماً به ساختار نهايي رسيد. در اين حالت، مي‌توانيم آجرهاي بالا و پايين ساختار شكل چهار را برداريم (ساختن از بالا به پايين) و بعد دو آجر دودردوي مورد نياز را به جاي آنها متصل كنيم. ( ساختن از پايين به بالا) 
در صنعت هم از هر دو روش با هم استفاده مي‌شود. به مثال‌هاي زير توجه كنيد: 
o يك نجار مي‌خواهد مجسمه‌اي چوبي بسازد. او يك قطعه‌ي بزرگ چوب را برمي‌دارد و با رنده و سوهان آن را مي‌تراشد و پرداخت مي‌كند تا مجسمه ساخته شود. اين كدام روش است؟ 
o نجار مي‌خواهد يك صندلي بسازد. او پايه‌هاي ميز و قطعات مربوط به تكيه‌گاه صندلي را جداگانه مي‌سازد و بعد آنها را به هم متصل مي‌كند. اين كدام روش است؟ 
حالا به نانوفناوري فكر كنيد: به نظر شما كدام روش ساختن در نانوفناوري كاربرد دارد؟ 
تا چند سال پيش، راه دست‌كاري و جابه‌جا كردن تك‌مولكول‌ها و ساختارهاي نانويي يك‌طرفه بود. يعني براي ساختن چيزها در مقياس كوچك، مي‌بايست يك قطعه‌ي بزرگ‌تر را با تراشيدن و خرد كردن يا حل كردن بخش‌هاي اضافي با اسيد و… آن‌قدر كوچك مي‌كرديم تا به قطعه‌ي نهايي برسيم. به عيارت ديگر، روش‌ توليد ساختارهاي كوچك، از نوع بالا به پايين بود. 
در چند سال اخير فنوني ابداع شده‌اند كه اجازه مي‌دهند مولكول‌ها يا ذرات نانويي را جابه‌جا و آنها را به هم متصل كنيم. مثل جابه‌جا كردن ذرات نانويي با ميكروسكوپ نيروي اتمي
(AFM) يا فنون ساختن نانولوله‌هاي كربني. اين فوت و فن‌ها در مجموع روش ساختن از پايين به بالا هستند. 
فنون گفته‌شده در بالا، براي ساختن محصولاتي كه بسيار كوچك‌اند مناسب به نظر مي‌رسند، اما اگر بخواهيم يك ديوار چندسانتي‌متريِ يكدست را به اين روش بسازيم، چند ده سال طول مي‌كشد تا مولكول‌ها را تك‌تك كنار هم بچينيم و ديوار مورد نظر را بسازيم. در عين حال، اگر بخواهيم ديوار را با استفاده از مواد موجود، مانند فلزات و سنگ‌هاي ساختماني، بسازييم، ديوار يكدست و منظم نخواهد بود. (دروبلاگ در قسمت نانوفناوري چيست؟، ساختار مواد و عيوب كريستالي را ببينيد.) پس چه كار كنيم؟ 
پيدا كردن فنون توليد مناسب در نانوفناوري موضوعي است كه در چند سال اخير به‌شدت مورد توجه محققان و دانشمندان بوده است. در واقع، در نانوفناوري هم از روش‌ ساختن از بالا به پايين استفاده مي‌شود (به كمك فنوني مانند ليتوگرافي و آسياب كردن ذرات) و هم از روش ساختن از پايين به بالا (به كمك فنوني مانند خودآرايي يا رسوب‌دهي بخار). منتظر مطالب بعدي وبلاگ نانو در اين موضوع باشيد.

[ شنبه بیست و سوم آذر 1392 ] [ 15:15 ] [ خلیلی ]

[ ]



مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه